Leishmaniasis'in Tanısı

Klinik Tanı

Leishmaniasis, aşağıdaki nedenlerden dolayı sadece klinik belirtilerin gözlemlenmesiyle tanımlanamaz:

  • İncelenen köpekler sağlıklı görünebilirler. Bu hayvanlar leishmaniasis'i (prepatent olgular) kuluçka boyunca asemptomatik olarak taşıyor olabilirler veya kendiliklerinden iyileşebilirler.
  • Klinik bulgular sunulduğunda spesifik değildirler ve diğer hastalıkların arkasına saklanmış olabilirler.

Köpek leishmaniasis'inin atipik biçimleri tanımlanmıştır. Bazı durumlarda lokal dermatit, kronik kolit ve kardiyovasküler, solunum ve kas-iskelet sistemlerinde düzensizlik gösterirler. Bu da klinik tanıyı daha da zorlaştırır.

Laboratuvar Testi

Leishmaniasis'in kesin tanısı zordur. Klinik belirtiler, daha önce de bahsettiğimiz gibi değişkendir, histopatolojisi diğer bağışıklık hastalıklarla benzerdir ve %100 spesifik tanı testi mevcut değildir. Kesin tanıda, farklı tanı yöntemlerinin çeşitliliğini göz önünde bulundurmak gerekir.

Leishmaniasis için kullanılan tanı yöntemleri şunlardır:

  1. Parazitolojik: Kültür ve mikroskobik test.
  2. Serolojik: Antikor tespiti.
  3. Moleküler: Parazitin DNA sının amplifikasyonu.
  4. Ksenodiyagnoz.

Parazitolojik Yöntem

Lenf düğümlerinin aspirasyonunda ya da kemik iliğinde boyalı Giemsa ile amastigotların gösterilmesinden oluşur. Test hızlı ve ucuzdur, yüksek bir spesifiteye sahiptir ama duyarlılığı azdır. Promastigotlar, lenf düğümlerinin kültürlerinde ve kemik iliğinin aspirasyonunda tespit edilebilirler. Kültür duyarlılığı şunlara bağlıdır:

  • Kullanılan yöntemin tipi ( yarı kanlı iki fazlı yöntem en verimlisidir ).
  • Kullanılan kültürlerin flakon sayısı ( aspire edilip çeşitli şişelere konulan birkaç damla bize en iyi sonuçları verir ).
  • Alınan numunelerin sayısı ( çeşitli enfekte nodüllerin çoklu aspiratları duyarlılığı artırır).

Leishmanianın var olup olmadığını öğrenmek için histopatolojik tanıyı kullanabiliriz.

Serolojik Yöntem

Klinik olarak hasta köpeğin seyreden antikorlarının yüksek seviyelere gelmesinde, serolojik testler tanı için önemli bir araçtır.

Kullanılan serolojik testler:

  • Tamamlayıcının tespiti testi
  • Dolaylı hemaglütinasyon testi
  • Latekste anglütinasyon testi
  • Doğrudan anglütinasyon testi
  • İmmünoelectroforesis ( serumsuz ) sayaç
  • Dolaylı immünfloresan
  • Enzim birliğinin immunosorbent veya ELİSA testi
  • Koloidal gümüş immunoesey
  • Western blot

Bu teknikler, kullanılan leishmania antijen tipine göre ve kullanım kolaylığına göre değişiklik gösterir. Bazılarının kullanımı kolayken bazıları iyi bir laboratuvar ekipmanı gerektirir. Genel olarak IFAT ( "altın standart" olarak kabul edilir), ELİSA, direkt aglütinasyon testi ve Western blot daha memnun edici sonuçlar verir.

Serolojik sonuçları değerlendirirken, dikkate alınması gerekenler:

  • Pozitif antikorların teşhisi, hayvanın hastalığı taşıyor olması ve parazitle temas etmesi yalnız başına bir gösterge olmayabilir. Bu durum klinik olarak iyileşmiş köpeklerin aylar sonra bile parazitleri taşıyor olma ihtimallerini gösterir.
  • Serolojik testler %100 duyarlı değildir. Hastalığın erken dönemlerinde hayvanlar, seronegatif olabilirler.
  • Serolojik yöntemler, klinik tedaviyi değerlendirmek için ve köpeklerde tedavinin yürütülmesi için uygun değildirler.

Hızlı Testler

Antikorları hızlı bir şekilde saptamak için kullanılan ticari testlerin kullanımı yaygınlaşmıştır. Bu testlerin çoğu, gümüş kolloidal ile işaretlenmiş anti köpek lgG monoklonal antikorları örnekleyen immunokromatografik deneylerden ve farklı kaynakların leishmania antijeninden oluşur. Kullanımları kolaydır ve 10 dakikada sonuç verir. Bu testin tanısal etkililiği, son zamanlarda değerlendirilmiştir. Belirleyiciliğinin 4/5 testte makul olduğu ( bir tanesinde belirleyicilik %61'den az çıkmıştır ) ve duyarlılığın %35 ve %66 arasında olduğu ve testler arasındaki uyumun daha az olduğu saptanmıştır. (Gradoni 2002)

Moleküler Yöntemler

Polymerace Chain Reaction (PCR) veya Polimeraz Zincir Reaksiyonu. Bu yöntem, leishmaniasis tanısı, tedavi boyunca ve sonrasında hastanın takibi ve leishmaniasis türünün belirlenmesi için çok kullanışlı bir yöntemdir.

Leishmanianın DNA'sının tespiti, kanda olduğu gibi lenf düğümü aspiratları ve kemik iliğinde mümkün olur (kan örneklerinde duyarlılık daha az olabilir). Bu yöntemin duyarlılığı ve belirleyiciliği yüksektir. Duyarlılık o kadar yüksektir ki, yıllarca klinik olarak sağlıklı yaşamış hastalarda parazitler tespit edilebilir. Bu deneylerin yapılabilmesi için iyi bir laboratuvar ekipmanı gerekli olduğu gibi ileri teknolojinin kullanılıyor olması gerekmektedir.

Ksenodiyagnoz

Doğal artropod vektörünü kullanan bir patojenin izolasyonu ve tespitinden oluşur. Rutin bir yöntem değildir. Çünkü uygun ve hazırlanmış flebotom koloniler gerektirir. Bu teknik, L infantumun bulaşmasında ilaçla tedavi ve klinik rolü üzerinde önemli epidemiyolojik soruları çözümlemek için kullanılabilir. (Gradoni 2002)

Leishmania a nivel microsc&oacutepico

Leishmania a nivel microscópico

Leishmania a nivel microsc&oacutepico

Leishmania a nivel microscópico